Het zijn hier stille maanden op dit blogje en dat wil een ding zeggen: dat het echte leven druk is.

Er is al veel veranderd de afgelopen maanden. Zo vonden mijn vriend en ik het perfecte appartement om samen te gaan wonen. Samen wonen met hem brengt flink wat rust in mijn leven. De situatie waar ik mij voordien in bevond was alles behalve ideaal. Het ging zover dat ik me steeds meer begon terug te trekken, zowel letterlijk als figuurlijk. Ik zat in mijn kamer en keek bijna iedere avond naar series. Al mijn creatieve vrijetijdsbestedingen stonden op een zeer laag pitje. Lag het aan mij? Lag het aan de omgeving waarin ik mij bevond? De mensen in mijn buurt? Geen idee. Het zal wel een beetje van alles iets geweest zijn, maar een ding staat vast, ik voelde me daar alles behalve goed in mijn vel.

Nu heb ik het gevoel alsof ik terug op de juiste weg zit. Ik woon nu intussen twee weken op dat appartement en iedere dag worden mijn hersenen gebombardeerd met een reeks invallen: voor projecten, voor schrijfsels, voor gerechten om klaar te maken,… Ik wurm me terug wat uit mijn schelp waarin ik me de afgelopen maanden aan het verstoppen was en dat op verschillende gebieden: sociaal, creatief,… Langzaam maar zeker begint het appartement een thuis te worden. Een thuis waar ik rust kan vinden. Een thuis waar nog heel veel rommel staat, dat wel, maar daar zal ooit ook wel eens een einde aan komen.

Ik kijk nu al uit naar wat er mij nog allemaal te wachten ligt de komende maanden, maar eigenlijk kan 2010 al niet meer stuk voor mij.